Image is not availableNTVW nr. 1 - 2017
previous arrow
next arrow
Slider
Geen komend evenement!

Verschenen casuïstieken Kasia Huisman 2014-2015-2016

Nationaal multidisciplinair congres voor wondprofessionals 2019

NCW postzegel

banner voor nieuwsbrief

Laatst geplaatste artikelen

Zoeken NTVW database

Aanvragen

Uw winkelwagen is leeg

NTVW Database rubrieken

Meest recente publicatie

Producent: Casuïstiek

WONDBEELD:
TIME: gangreen bij diabetische voet (Graad V volgens Wagner classificatie)

Tissue/weefselmanagement:
- Gangreen bij diabetische linker hiel, mediaal en lateraal met paarse verkleuring
- Achillespees en hielbot zichtbaar


Meer...

NTVW - nr.5 - mei 2016

Hoofdredactioneel commentaar
Over virtuele prijzen en achterhaalde
financieringsvormen


Interview
Marktwerking in de zorg en reëel ondernemen:
Goede zorg en ‘restschade’: wie is verantwoordelijk?


Onderzoek
Mooi onderzoek, Deventer ziekenhuis
Duidelijke relatie aangetoond tussen
opnamediagnose en ontstaan decubitus


Casus
Skin Tears aan de onderste extremiteiten


Casus
Kasia Huisman, Postoperatieve wond


Column
Tjaarda Weber
Aandachtspunten rond DECUBITUS


Interview
Louk van Doorn, nieuwe voorzitter NOVW:
‘Grote uitdaging om kwaliteit wondzorg te borgen
en verder uit te bouwen’

  • Filters

In de discussie over goede wondzorg, hoe die te organiseren en te financieren, stelt men steevast de vraag bij wie de wondzorg thuishoort. Als we hier de visie van professor dr. Wim Groot zouden hanteren, wordt dat voor heel veel wonden al een stuk duidelijker. Die kunnen onder de noemer restschade bij een specialisme worden ondergebracht. Met de daarbij behorende verantwoordelijkheid. Immers als we in het dagelijks leven te maken krijgen met schade als gevolg van onzorgvuldig handelen dan zijn we het er allemaal over eens dat die kosten niet voor ons zijn. Dat is schade die betaald moet worden door diegene die de schade heeft veroorzaakt. Hoe anders is het in de zorg, waar de patiënt binnen komt voor behandeling en naar huis gaat met een gerepareerd defect, maar met decubitus als restschade. Waarvoor de patiënt dan gewoon weer opnieuw behandeld gaat worden. Geen garantie op de eerste behandeling, maar een tweede ronde langs de kassa van het ziekenhuis. En dan praten we alleen nog maar over de financiële kant van de zaak.

Zelf ben ik een jaar geleden aan iets onschuldigs geopereerd. Een jaar geleden en ik heb nog geen enkele rekening gezien. DBC al lang en breed afgesloten en Joost mag weten wat er nu allemaal gebeurt. Natuurlijk weet ik ook wel dat het zorgproces en de financiering daarvan heel complex zijn.  En dat de zorgverzekeraars in financiële zin de klanten zijn en dat patiënten vaak nog niet zo worden gezien. Maar ik vind het heel merkwaardig dat ik na een jaar nog geen idee heb wat de kosten zijn van mijn operatie.

 

 

Eddy Koopman legt uit: ‘Wij scoorden in Deventer landelijk gezien al heel goed met de prevalentiecijfers.
Maar je wil het altijd beter en in een ideale wereld uiteindelijk ook komen tot een prevalentie van nul.