previous arrow
next arrow
PlayPause
Slider

foto Jochem 1Interview met Jochem Schepers, wondverpleegkundige Brabantzorg.

Udens Duyn is een van de 35 locaties van BrabantZorg aan de rand van het prachtige natuurgebied de Maashorst en zorgt voor patiënten die na een behandeling in het ziekenhuis moeten herstellen. Maar ongeveer half maart 2020 werd het zorghotel plotseling speciaal ingericht voor Corona patiënten  en werden circa 60 patiënten overgebracht naar andere locaties. Het hotel werd gereed gemaakt als cohortafdeling voor de grote hoeveelheid coronapatiënten die verwacht werden, ook ter ondersteuning van het naastgelegen Bernhoven ziekenhuis. Jochem Schepers is als wondverpleegkundige werkzaam bij het team gespecialiseerde verpleegkundigen van BrabantZorg en kon door deze situatie zijn normale werk niet meer uitvoeren. Er kwamen coronaregels en hij mocht en kon zich niet meer verplaatsen tussen de verschillende locaties. Daarom koos hij ervoor om zich in te zetten voor de Corona patiënten en tijdelijk bij Udens Duyn te gaan werken.

 

Wondzorg zonder murenDe poliklinische zorg moet worden aangepakt. 

Er wordt al gesproken over pre-corona en post-corona. De wereld van vóór de crisis en die daarna. De tijd stond even stil en nu gaat alles anders worden. Of niet natuurlijk, want waarom zou de wereld niet heel snel weer de oude draad oppakken om zo de economische schade zo veel mogelijk te beperken? Vernieuwing versus meer van het hetzelfde. Wat gaat het worden? Niemand die het nu al weet en een eenduidig antwoord is er dus niet.

De eerste sector die onder invloed van de corona-crisis een aantal stevige veranderingen door-voerde, was uiteraard de zorg zelf. Dat was pure noodzaak, om het grote aantal COVID-19 patiënten in de ziekenhuizen goed op te kunnen vangen. Het aantal IC-bedden werd drastisch verhoogd, nieuwe IC-medewerkers werden vanuit andere afdelingen uit het ziekenhuis naar de nieuwe IC’s gedirigeerd. Er werden tal van fysieke en organisatorische maatregelen genomen om zo de patiënten optimaal te kunnen behandelen. Er werd een topprestatie geleverd door tal van deskundige zorgverleners binnen en buiten de IC’s, zowel aan het bed van de patiënt als in de organisatie er omheen.

Anders
Maar tegelijkertijd werd de reguliere zorg op een zeer laag pitje gezet. Volledig begrijpelijk, maar bepaald niet ideaal natuurlijk. In betrekkelijk korte tijd ontstond er op deze manier een enorm stuwmeer aan onbehandelde patiënten. Een stuwmeer dat langzaam gaat leeglopen nu de gewone zorg langzaam weer op gang komt. Gaat alles nu dus weer zijn oude gangetje in de zorg? Nee, dat is bepaald niet zo. Het in de afge-lopen periode toch al zwaarbelaste zorgpersoneel voelt nu extra druk om het genoemde stuwmeer leeg te laten lopen. Dat vraagt om veel inzet en in sommige gevallen om een andere organisatie van de zorg. Want dat is natuurlijk een belangrijke vraag binnen de zorg van dit moment. Gaan we door op de oude voet of kunnen we dit moment ook gebruiken om een aantal belangrijke zaken binnen de zorg anders te regelen en mogelijk te verbeteren? Per slot van rekening bestaat de uitdrukking “never waste a good crisis” niet voor niets.....


Wondzorg zonder muren
In het verlengde hiervan is het interessant om naar een andere ontwikkeling in de VS te kijken. Tijdens de coronacrisis is het zogenaamde WCWW- concept verder uitgerold. De letters WCWW staan voor WoundCare Without Walls. Dat systeem heeft de flexibiliteit geboden om de zorglocaties buiten het ziekenhuis tijdelijk uit te breiden (denk daarbij aan hotels, cruiseschepen, tenten enzo-voort) om zo patiënten tijdens de pandemie te kunnen behandelen. Patiënten met wonden passen in veel hoog-risico criteria voor COVID-19 infectie en mortaliteit. Ze zijn vaak ouder, zwaar-lijvig, hun immuunsysteem is aangetast en ze hebben vaak meerdere comorbiditeiten. Het is bij deze patiënten van belang dat de wondzorg in een letterlijk zo veilig mogelijke omgeving plaatsvindt.