Weergaven: 33
| Dinsdag 18 april was ik op het WCS-wondcongres in Utrecht; weer super leerzaam. Ik liep daar tegen de stand aan van Decubitus Nederland. Aangezien ik naar mijn mening een aantal toenemende decubituspatiënten zie, maak ik me zorgen over de vergoedingen en het niet investeren in preventieve zorg. Hierdoor zag ik ineens een samenwerking voor mij waarin we krachten kunnen bundelen en bewustwording kunnen vergroten. Als we dat allemaal doen, dan wordt een kleine druppel een megaplas waarmee wij misschien wel invloed uit kunnen oefenen op Den Haag en de zorgverzekeringen. Want ik blijf het bijzonder vinden dat er eerst drukletsels moeten zijn voordat je interventies vergoed krijgt.
Je ziet ze (vaak) aankomen, maar er moet eerst wat zichtbaar worden voordat je, op wisselligging na, acties kunt uitvoeren. Ik heb echt wel een aantal cliënten met een behoorlijk aantal grote en complexe drukletsels, zowel intra- als extramuraal, die in mijn optiek voorkomen hadden kunnen worden.
Ik heb mij ooit laten vertellen dat een gemiddeld drukletsel 30.000 euro kost per cliënt. Dan heb ik het leed daar nog niet in meegenomen, want dat lijkt regelmatig ondergeschikt aan budget. Als Vanzorgnaarbeter dan langskomt voor het in kaart brengen van de wond(en), zijn er vaak nog geen wisselligging schema of ad-voorzorgsmaatregelen, zoals een ad-matras of -stoelzitting. Iets dat in mijn optiek basiszorg is en iedereen zou moeten weten en gelijk zou moeten inzetten.
Ik heb mij ooit laten vertellen dat een gemiddeld drukletsel 30.000 euro kost per cliënt
NTVW nr. 5
Leave a Comment