Obesitas en ander leed

Weergaven: 30

| Cliënten op leeftijd: alle twee een BMI van ver over de 30, al dan niet gecompliceerd door diabetes mellitus 2, immobiel, met benen zo dik als een olifant (vaak met forse ulcera) en een motivatie om er zelf wat aan te doen die ver te zoeken is. Ik vind het erg lastig, deze groep cliënten. Ze kijken naar mij en verwachten dat ik het allemaal beter tover. Maar toveren zit niet in mijn pakket. Het stimuleren tot het nemen van eigen verantwoording en regie, wel.
Mw. A. is een dame van in de 80. Ze heeft heel haar leven hard gewerkt en hoge functies bekleed. Ze praat zelfs een beetje sjiek. Ik heb haar een maand of acht in zorg gehad. Met een fors oedeem was ze naar het ziekenhuis gestuurd. Na de gebruikelijke diagnostiek (EAI, veneuze duplex en lichamelijk onderzoek) werd er veneus vaatlijden geconstateerd en werd mw. in een twee lagen plakzwachtel gezet. Volgens haar is daar de ellende mee begonnen. Ze verdroeg de zwachtel en de druk niet en er ontstonden wondjes. Ik werd in consult geroepen. Zoals gebruikelijk doe ik een wondanamnese volgens ALTIS en zet ik, nadat ik gebruik heb gemaakt van de diagnostiek die al heeft plaatsgevonden, een wondbehandeling met TIME in.
In dit geval was het beleid een hydrofiber met zilver (wondjes waren mooi rood, maar gezien de natheid van de wondjes koos ik er een zilverproduct bij) en compressietherapie door middel van korte rekzwachtels.