Wonden en relaties

Weergaven: 22

| ‘Mijn cliënt mist een onderbeen. Twee jaar geleden is, na een traject van anderhalf jaar recidiverende wonden die niet reageerden op chirurgische interventies, besloten het been te amputeren tot onder de knie, zodat er nog een mogelijkheid was tot revalidatie. Arterieel vaat­lijden was de oorzaak. Maar zoals vaak, wat in het ene been zit, zit ook in het andere been. En inmiddels zit daar, op zijn malleolus, alweer ander­half jaar een persisterend ulcus. Van alles is al uit de kast getrokken om de wond dicht te krijgen. En mijn cliënt participeert: er wordt binnen de mogelijkheden volop gesport, er worden voldoende eiwitten gegeten en er wordt meegedacht in de behan­delwijze. Maar tot op heden zonder resultaat. Het been voelt inert aan en aan alles merk je dat ‘het leven’ eruit verdwijnt.
Een andere cliënt heeft een com ­mando ­operatie ondergaan. Hierbij is de bodem van de mond en onder­kaak verwijderd vanwege een carci­noom. Door middel van een stuk bot elders uit het lichaam en de huid van het bovenbeen is er een nieuw gezicht gecreëerd. Prachtig werk, maar eigenlijk lijkt hij niet meer op zichzelf.