Weergaven: 4
Mag ik je verhaal opschrijven?’, vraag ik aan hem, terwijl we naast elkaar zitten in zijn kamer in het hospice waar hij sinds een paar dagen verblijft. ‘Waarom?’, vraagt hij. Ik vertel hem dat ik sinds een tijdje een maandelijks artikel schrijf voor een wondverzorgingsblad.
‘Waarom dan over mij?’, wil hij weten. Ik zeg hem dat ik hem heb leren kennen met een wond en het blad over wondzorg gaat. En aangezien hij in de loop der jaren best wat wonden heeft gehad…
Maar het is ook een ode aan hem, een stukje verwerking van (professioneel) verdriet voor mij. En misschien ook wel voor hem. Want je ligt niet voor niets in een hospice.
Toen ik naast hem zat, vroeg ik aan hem: ‘Hoe lang kennen wij elkaar nou eigenlijk?’ En na een beetje rekenen kwamen we op een jaar of acht à negen. Terugzoeken kan niet meer, aangezien we recentelijk overgestapt zijn op een ander digitaal cliëntendossier. En relevant voor het verhaal is het ook niet
Leave a Comment