Effectiviteit van stompgips na onderbeen amputatie

Weergaven: 81

| Joline Boere, wondverpleegkundige, afdeling chirurgie Diakonessenhuis Utrecht
Jacqueline van Dijk, verpleegkundige pijncentrum, UMC Utrecht en docent opleiding
wondverpleegkundige bij U-Consultancy Nieuwegein


Jaarlijks vinden er in Nederland ongeveer 3300 beenamputaties plaats, waarbij vasculaire problemen in ruim 95% van de gevallen de oorzaak zijn. Amputatie is de beste behandeling voor patiënten met een niet-functioneel of niet te belasten been of bij niet-reconstrueerbare perifeer arteriële vaatproblematiek. Het kan ook levensreddend zijn bij een niet controleerbare infectie, zoals bij een diabetisch ulcus. De vijfjaars overlevingskans na een onderbeenamputatie is 38%, waarbij het minimaliseren van het infectierisico erg belangrijk is.
Na de operatie kunnen stompgips of zwachtels worden gebruikt, beide met voor- en nadelen. Stompgips kan zorgen voor een snellere wondgenezing en wordt vast aangebracht door een gipsverbandmeester, of als afneembaar gips, of via een vacuümsysteem. Het zwachtelen van de stomp na een amputatie zorgt voor minder oedeem en beschermt de stomp tegen stoten. Het kan echter drukplekken veroorzaken als het te strak wordt aangebracht.